شاید دیگه هیچ وقت نیام اینجا.

                           دیگه حتی به عادت کردن هم

                اینقدر به تاریکی لعنت نفرست....

                دیدی تا یه اتفاق بدی می افته

هرگز نقاش خوبی نخواهم شد٬

خدایا!

       میگه:وقتی هر صبح بیدار شدی٬ 

     میگه:تا حالا به اون صورت ازت چیزی نخواستم.
  
        حالا میخوام که اگه دوستم داری دعا کنی 
                                              
                          بمیرم......
               
                  میگم:دوست ندارم.

            از کنار قشنگترین ساعت های عمرم  
              که هیچ وقت بر نمی گردند 
                و قدرشان را ندانستم٬
              خواب آلود و گیج گذشتم
                            تا
           امروز حسرتشان بیچاره ام کند...  

بالاخره بعد از يه غيبت طولاني
                        برگشتممممم پيشتون....

راهی کشف کرده ام

روزگاری به زبان گلها سخن می گفتم

        شيطان اندازه يک حبّه قند است
              گاهي مي افتد توي فنجانِ دلِ ما
        حل مي شود آرام آرام
             بی آنکه اصلا ً ما بفهميم
       و روحمان سر مي کشد آن را
                آن چاي شيرين را
                شيطان زهرآگين ِديرين را
       آن وقت او خون مي شود در خانه تن
      مي چرخد و مي گردد و مي ماند آنجا
                 او مي شود من .

دیروز٬روز خوبی بود .
       
              کاش همیشه٬ دیروز باشه...

پ.ن:فردا شب برمیگردم کرمانشاه.امتحانات مزخرف دانشگاه.
(قافیه بندی رو داشتی؟!!)

      صبح خواهد شد    و

  به این کاسه ی آب ٬آسمان هجرت خواهد کرد ...
          
                     باید امشب بروم.

              کاش می شد درد پنهانی نداشت.....

           آزاده می بخشه٬اما !!
                        
                      هرگز

              فراموش نمیکنه!!!؟؟

ماه من !!
غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید
                                         یا 
        دل شیشه ایت از لب پنجره ی عشق زمین خورد و 
                                     شکست
 با نگاهت به خدا چتر شادی واکن و بگو با دل خویش
                                        که
                            خدا هست خدا هست.......

 الهی! آفریدی رایگان٬
          روزی دادی رایگان 
                   و بیامرز رایگان...
                      که تو خدایی نه بازرگان....

سنگی که طاقت ضربه های تیشه را ندارد
                            تندیسی زیبا نخواهد شد.
از زخم تیشه ی زمانه خسته نشو 
        که وجودت شایسته ی تندیسی زیباست.

عظمت زندگی در علم نیست
                      بلکه در عمل است....

چه کسی می خواهد
          من و تو  ما نشویم؟
                       خانه اش ویران باد

سفر مرا به زمین های استوایی برد
      و زیر سایه ی آن "بانیان" سبز تنومند،
          چه  خوب یادم هست
 عبارتی که به ییلاق ذهن وارد شد:
                     " وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت"

این روزها فکرم بد جوری خط خطیه
         هی میگه از این شاخه بپر رو اون شاخه
     تا میام ببینم چی درسته و چی غلط!!!
  باز میگه:نه!!!!! این شاخه که روش نشستی ضعیفه...
                                                                میشکنه....
                                                                     بپر.....بپر

پ.ن:ماجرای ما هم شده مثنوی هفتاد من کاغذ.